Blogs uit Siracusa

17. mei, 2015

Centraal op het Piazza del Duomo, recht tegenover de schitterende kathedraal van Siracusa, vind je het Gran Caffè del Duomo. In veel steden kun je de horecagelegenheden die zo dicht bij een toeristische attractie zijn gevestigd beter mijden. De prijzen zijn er vaak omgekeerd evenredig aan de kwaliteit van de producten en de bediening. Maar dat geldt niet voor Gran Caffè del Duomo in Ortigia. Dat is nog een klassiek Gran Caffè. Pretentieloos schenken ze goede koffie, wijn en andere drankjes en bieden ze een smakelijke, maar heel gewone Italiaanse keuken. Alles voor zeer redelijke prijzen. Maar wat vooral opvalt is de bediening. Al jarenlang treffen we er dezelfde mensen aan. Niet alleen de eigenaren en het keukenpersoneel, naar ook de meisjes en jongens die op het terras bedienen. We kennen de meeste en zij kennen ons. We worden altijd hartelijk begroet bij een nieuw bezoek aan Siracusa. Ze weten zelfs precies welke koffie en welke wijn we drinken. Niet zo vreemd dus dat we er vrijwel dagelijks komen. Voor een cappuccino of caffè, een glas wijn of een lekkere gelato. En altijd met uitzicht op de prachtige Duomo!

16. mei, 2015

Gisteravond kwamen we aan. Voor de twaalde keer op Sicilië, waarvan tien keer in Siracusa. Tegenwoordig kun je het hele jaar door rechtstreeks van Eindhoven naar Catania vliegen. Vandaar brengt de Interbus je in ruim een uur naar het Stazione Centrale van Siracusa. In de bus, die ongewoon vol is, word ik gebeld door Ignazio. Van hem huren we 'ons' appartement op het Piazza San Giuseppe. Of we zin hebben om straks een pizza te eten? Dan wachten ze op ons bij Enoteca Solaria, onze favoriete wijnbar in de Via Roma, vlak bij ons appartement. Ik moet de taxi-chauffeur die ons in nog geen tien minuten van het station naar Ortigia brengt een beetje coachen. Hij verbaast zich erover hoe goed ik hier de weg ken. Bij Solaria aangekomen begrijpt hij het. Nog voordat ik heb kunnen afrekenen worden we omhelst en verwelkomt. Door Ignazio en Vera, door de vrienden die hen vergezellen, door Gianfilippo en Elisa, de eigenaren van Solaria. Er komt wijn op tafel, met kaas, salame en olijven. Later op de avond eten we met z'n allen pizza. Het is bijna middernacht als we na een laatste glas wijn bij Solaria naar ons appartement gaan. We zijn weer thuis, ontroerd door het hartelijke welkom. 

9. jan, 2015

Het einde van een buitenlands verblijf betekent thuiskomen. Voor ons betekent het vooral afscheid nemen. Van Ortigia Siracusa waar we de afgelopen vier weken verbleven. Inmiddels voor de negende keer. Het is bekend terrein geworden. Ik heb in vrijwel elke straat al tientallen keren gelopen. Op de bekende plaatsen in de stad ben ik waarschijnlijk al een paar honderd keer geweest. Zoals in caffèbar Aretusa bij de beroemde Fontana Aretusa, waar ik de dag altijd begin. Ortigia is vertrouwd geworden. Dat maakt het afscheid niet gemakkelijker. Integendeel. Nog moeilijker valt het afscheid van de mensen die we hier hebben leren kennen. Een aantal van hen was gisteravond in Enoteca Solaria voor een afscheidsdronk. Vanmorgen zullen we de anderen gedag zeggen voordat we rond het middaguur met de bus vertrekken naar het vliegveld van Catania. Het betekent ook afscheid van jou als lezer van mijn blogs vanuit Siracusa. Ik heb ze met veel plezier geschreven. Uit liefde voor deze mooie stad die mijn tweede thuis is geworden. In het voorjaar hopen we hier weer terug te komen. Maar toch, afscheid nemen is niet leuk.

8. jan, 2015

Je vindt Enoteca Solaria in de Via Roma, de centrale winkelstraat van Ortigia. Op de hoek van de Via del Teatro, schuin tegenover het Teatro di Siracusa. Dat ziet er gesloten uit. Al sinds de Tweede Wereldoorlog. Maar eind 2013 is de restauratie voltooid. Het is een parel van een theater geworden. Helemaal in oude stijl hersteld. Prachtig. Maar helaas is men vergeten voorbereidingen te treffen voor de exploitatie ervan. Er is nog geen directie en nog geen programma. En dus is het theater nog altijd gesloten. Enoteca Solaria werd ruim 25 jaar geleden door Enzo Italia geopend in de hoop dat het theater snel zou volgen. Dat heeft hij in zijn werkzaam leven niet mee mogen maken. De nieuwe eigenaren, sinds Nieuwjaarsdag, Gianfilippo Russo en Elisa Merlo hopen ook dat het theater snel zijn deuren opent. Tot die tijd proberen zij hun klanten te binden met hun tomeloze enthousiasme. Je kunt er 's middags en 's avonds iets eten en drinken. Wij hebben gisteravond zelf van hun kookkunst genoten. Maar de meeste klanten drinken er een goed glas wijn met wat kaas, salame en olijven. En dat zou iedere bezoeker van Ortigia minstens een keer moeten doen! 

7. jan, 2015

Een opvallend figuur in Ortigia is Ramzi Harrabi. We ontmoetten hem een paar jaar geleden bij Enoteca Solaria. Hij sprak redelijk Nederlands! Geleerd van toeristen in Tunesië waar hij werd geboren en opgroeide. Net zoals hij Engels, Duits, Frans en nog een handvol andere talen leerde. Nu woont hij al geruime tijd in Siracusa. We brachten met hem en zijn Engelse partner Elizabeth de oudejaarsavond door samen met twee Amerikanen en een Nederlandse die hier woont. Gister bezochten we een soft-drink borrel in zijn prachtig gelegen pandje naast de Porta Marina. Vanaf het dak zag ik de zon onder gaan achter het Ibli-gebergte. Schitterend! We dronken thee met allerlei meegebrachte lekkernijen samen met Italianen, Noren, Engelsen, Australiërs, Amerikanen, mensen uit het Caraïbisch gebied en natuurlijk Ramzi en Elisabeth zelf. Later op de avond kwam ik Ramzi weer tegen bij pizzeria Mario, waar een Siracusaans gezin, man, vrouw en vijf kinderen de kost verdient met het bakken van overheerlijke pizza's. Ramzi kom je eigenlijk overal tegen.