Blogs uit Palermo

25. feb, 2015

De ochtend van mijn vertrek heb ik in een caffèbar afgesproken met Mario Gorgone, die in Palermo geboren en getogen is. Hij runt met zijn Amsterdamse vrouw Marian het unieke Tururi, dat reizen op maat naar Sicilië en Sardinië verzorgt. Toen ze net waren begonnen hebben ze  een prachtige presentatie verzorgd voor gasten van Lieneke's huiskamerrestaurant. Wie die eilanden écht wil leren kennen moet zeker eens hun website https://tururi.org bezoeken. Een wereld van verschil met heel veel andere reisorganisatoren. We drinken een espresso en praten wat. Ik vraag Mario waar ik mijn laatste pranzo het best kan gebruiken. Trattoria Rosa Nero, zegt hij, als je van lekker eten én van voetbal houdt. Trattoria Rosa Nero blijkt geen gewone trattoria. Het is helemaal, maar dan ook helemaal gehuld in de kleuren roze en zwart van de voetbalclub Palermo. Sjaals, shirts, vlaggen, caps en héél véél foto's sieren de wanden en het plafond. Het eten is er verschrikkelijk goed. Nergens at ik deze dagen lekkerder, Siciliaanser én goedkoper dan hier. De perfecte afsluiting in de kleuren van deze prachtige stad: rosa nero. 

25. feb, 2015

Ik ben nu voor de vierde keer in Palermo, de hoofdstad van Sicilë. Dat laatste merk je. Zoals in Amsterdam en in Rome geeft het de inwoners iets onafhankelijks. Ze geven je het gevoel dat jij blij mag zijn dat je hier bent en niet andersom. Dat ben ik ook. Palermo is een heerlijke stad. Je kunt er dwalen, maar nooit vérdwalen. Altijd kom je weer uit op één van de grote straten die de stad lijnrecht doorkruisen. Via Roma, Corso Vittoria Emanuele en Via Magueda. De laatste twee komen samen op het Piazza Vigliena, beter bekend als Quattro Canti, vier hoeken, het kloppend hart van Palermo. Gisterochtend slenterde ik urenlang door de stad. Over de markten, door de stadsparken, langs de haven en door de nauwe steegjes met soms veel verwaarloosde huizen. Ik genoot ervan en realiseerde me dat een stad steeds meer van zichzelf laat zien naarmate je er vaker komt. De eerste keer ben je vooral op zoek naar waar je naartoe wilt. Nu genoot ik van waar ik was. Bekende plekken met dierbare herinneringen aan eerdere bezoeken en nieuwe indrukken. Zo leer je de stad kennen en ga je ervan houden. Zeker Palermo. 

24. feb, 2015

Het was gister een regendag in Palermo. Valeria vertelde bij het ontbijt dat het hier steeds vaker en steeds harder regent. Gelukkig biedt haar B&B, waar ik voor € 25,50 per nacht gebruik van maak, me de gelegenheid de columns en artikelen te schrijven die deze dagen op mijn programma staan. 's Middags eet ik bij een 'oude bekende', ristorante Primi Piatti, waar het eten altijd goed is en bezoek ik de adembenemend mooie duomo van Monreale, even buiten Palermo op een hoge rots. Het restaurant dat Valeria me voor 's avonds heeft geadviseerd is helaas op maandag gesloten. Dan maar vertrouwen op Tripadvisor? Ristorante Bacco scoort hoog en elke review wordt door de eigenaar beantwoord. Als ik er later op de avond langsloop word ik voor de deur al vriendelijke aangesproken. Een voorteken? Ik negeer het en ga naar binnen. Anderhalf uur later sta ik weer buiten. Aardige mensen die vast en zeker hun best doen. Maar de kwaliteit van het eten is net als de wijn maar matig. Het ergst is de olijfolie. Van De Spar. Olio di olive da diversi paesi dell' Unione Europea. Niet Siciliaans... Niet eens Italiaans... Onvergeeflijk. 

23. feb, 2015

Ik land keurig op tijd op Falcone Borsellino, het vliegveld van Palermo, vernoemd naar de beide onderzoeksrechters die tegen de maffia streden tot hun wrede dood erop volgde. Ik loop naar de aankomsthal en volg de borden 'Ai treni'. De trein brengt je voor € 5,80 in ongeveer een uur in het centrum van Palermo. De kaartjesautomaat doet zijn werk. Ik moet precies aangeven van welke trein ik gebruik ga maken. Die van 18.00 uur. Tevreden loop ik naar de trein waarvan ik zojuist de precieze gegevens heb ingetoetst, stap in en zoek een plaatsje. Niet veel later staat de conducteur naast me en vraagt mijn bigletto. Net als hij er met zijn tang in wil knippen om het ongeldig te maken voor hergebruik fronst hij zijn wenkbrauwen. Hij duwt de bril die op zijn voorhoofd staart naar beneden en bestudeert beide zijden van het kaartje nauwkeurig. Non convalidato, zegt hij. Hij schudt meewarig zijn hoofd, bergt zijn tang weer op en haalt een balpen uit zijn tas. Over het woord convalida schrijft hij de datum, zijn naam en - ik denk - zijn dienstnummer. Heerlijk. Ik ben weer op Sicilië en ik ga naar Palermo!